หนึ่งในแลนด์มาร์คที่โด่งดังที่สุดของจังหวัดเกียวโต มีจุดเด่นตรงเวทีไม้ที่สร้างขึ้นโดยไม่ใช้ตะปูเลยแม้แต่ตัวเดียว

วัดที่เปรียบเสมือนแลนด์มาร์คของเมืองเกียวโต มีจุดเด่นตรงที่ตัวอาคารหลักซึ่งมีสีทองอร่ามโดดเด่น และยังเป็น 1 ใน 17 สถานที่ในเกียวโตที่ได้รับการยกย่องให้เป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโก

จุดท่องเที่ยวทีมีชื่อเสียงเป็นอันดับต้นๆ ของญี่ปุ่น ด้วยบรรยากาศอันสงบร่มรื่น ความสวยงามอันเป็นเอกลักษณ์ของแนวต้นไผ่จำนวนมากที่ทอดยาวออกไปไกลสุดลูกหูลูกตาตลอดสองข้างทาง อีกทั้งยังเป็นป่าไผ่ที่ทั้งสวย โด่งดัง และยังใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่นอีกด้วย

หนึ่งในวัดที่ถูกยกให้เป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งเมืองเกียวโต และยังเป็น 1 ใน 17 สถานที่ในเกียวโตที่ได้รับการยกย่องให้เป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโก มีต้นแบบมาจากวัดคินคะคุจิหรือวัดทอง

สวนสไตล์ญี่ปุ่นโบราณที่สร้างขึ้นโดยโชกุนตระกูลโทกุงาวะตั้งแต่ปี 1641 ตั้งอยู่ท่ามกลางตึกสูงที่เรียงรายใจกลางย่านช้อปปิ้งไม่ไกลจากสถานีเกียวโต

หมู่บ้านชาวประมงที่หลงเหลืออยู่เพียงไม่กี่แห่งในประเทศญี่ปุ่น มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 2,500 คน ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมืองเกียวโต ค่อนข้างห่างไกลจากตัวเมือง เอกลักษณ์อันโดดเด่นของหมู่บ้านแห่งนี้ก็คือ "ฟุนายะ (Funaya)" ซึ่งเป็นการสร้างบ้านแบบชาวประมง

ศาลเจ้าเก่าแก่ในย่านกิองของเมืองเกียวโตที่มีชื่อเสียงในเรื่องการขอพรเพื่อยุติความสัมพันธ์ในหลายๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็นด้านความรัก หน้าที่การงาน โรคร้าย หรือภัยอันตรายต่างๆ ซึ่งเสียงส่วนใหญ่ต่างยืนยันว่าศักดิ์สิทธิ์มาก

วัดเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงมาจากพระพุทธรูปหินจำนวนหลายร้อยรูปที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อไว้อาลัยให้กับดวงวิญญาณของศพไร้ญาติ ตั้งอยู่เกือบสุดทางของถนนซากะ-โทริอิโมโตะ เมืองอาราชิยามะ จังหวัดเกียวโต

วัดที่ได้ยินเสียงจิ้งหรีดตลอดทั้งปี จึงเป็นที่มาของชื่อ "ซุซุมุชิ (จิ้งหรีด)" โดยวัดแห่งนี้ได้มีการเพาะพันธุ์จิ้งหรีดภายใต้การเพาะเลี้ยงในห้องควบคุมอุณหภูมิตลอดทั้งปี

ตรอกทางเดินแคบๆ ที่มีความกว้างไม่ถึง 2 เมตร ตลอดสองข้างทางจะมีเรียวกังไม้เล็กๆ ร้านอาหาร ร้านน้ำชา และบ้านเรือนเก่าแก่ตั้งเรียงรายอยู่

ศาลเจ้าที่สร้างขึ้นเพื่อสักการะแด่อาเบะ โนะ เซเม (安倍晴明) นักพรตผู้ประกอบพิธีภายในราชสำนักสมัยเฮอัน (920-1005) เป็นผู้มีความเชี่ยวชาญเรื่องดาราศาสตร์ การดูดาว และกล่าวกันว่าเป็นผู้ที่มีพลังเหนือธรรมชาติ

วัดขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในเขตอุเกียวของเมืองเกียวโต แต่เดิมเคยเป็นพระราชวังของจักรพรรดิซากะในช่วงที่พระองค์มาประทับนอกเมืองเกียวโต หลังจากที่องค์จักรพรรดิเสด็จสวรรคตก็ได้มีการปรับเปลี่ยนมาเป็นวัดพระพุทธศาสนานิกายชินกอนในชื่อว่าวัดไดคะคุจิเมื่อปีค.ศ. 876

ศาลเจ้าชินโตเก่าแก่ที่มีอายุกว่า 1,300 ปี สร้างขึ้นเพื่อบูชาเทพเจ้าแห่งน้ำและฝน ตั้งอยู่ท่ามกลางทิวทัศน์ธรรมชาติอันสวยงามบนเขาทางตอนเหนือของเมืองคิบุเนะ จังหวัดเกียวโต

วัดที่ผู้คนมักนิยมมาขอพรให้การค้าขายเจริญรุ่งเรือง และขอพรให้ประสบความสำเร็จทางด้านอาชีพการงานแขนงศิลปะหรือทักษะพิเศษ ทำให้มักมีคนดังในวงการต่างๆ ของญี่ปุ่นเดินทางมาขอพรอยู่บ่อยครั้ง

ป่าตามธรรมชาติที่มีอยู่มาตั้งแต่สมัยโจมง ตั้งอยู่ริมแม่น้ำคาโมงาวะ มีขนาดใหญ่ถึง 120,000 ตารางเมตร เต็มไปด้วยต้นไม้นานาพันธุ์ที่มีอายุเก่าแก่ตั้งแต่ 200-600 ปี