วัดทานูกิดานิซังฟุโดอิง (狸谷山不動院)

หนึ่งในวัดที่ถูกยกให้เป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งเมืองเกียวโต และยังเป็น 1 ใน 17 สถานที่ในเกียวโตที่ได้รับการยกย่องให้เป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโก มีต้นแบบมาจากวัดคินคะคุจิหรือวัดทอง

ทางเดินริมคลองที่อยู่ระหว่างวัดกินคะคุจิ (วัดเงิน) และวัดนันเซนจิในจังหวัดเกียวโต มีระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร มีชื่อเสียงโด้งในเรื่องจุดชมดอกซากุระและใบไม้เปลี่ยนสี

ป่าตามธรรมชาติที่มีอยู่มาตั้งแต่สมัยโจมง ตั้งอยู่ริมแม่น้ำคาโมงาวะ มีขนาดใหญ่ถึง 120,000 ตารางเมตร เต็มไปด้วยต้นไม้นานาพันธุ์ที่มีอายุเก่าแก่ตั้งแต่ 200-600 ปี

สะพานส่งน้ำที่อยู่ในบริเวณวัดนันเซนจิของจังหวัดเกียวโต ทำหน้าที่ลำเลียงน้ำจากทะเลสาบบิวะซึ่งเป็นน้ำที่ใช้หล่อเลี้ยงชีวิตของผู้คนไปยังเมืองเกียวโตมาตั้งแต่สมัยเมจิ

ศาลเจ้าที่สร้างขึ้นเพื่อสักการะแด่อาเบะ โนะ เซเม (安倍晴明) นักพรตผู้ประกอบพิธีภายในราชสำนักสมัยเฮอัน (920-1005) เป็นผู้มีความเชี่ยวชาญเรื่องดาราศาสตร์ การดูดาว และกล่าวกันว่าเป็นผู้ที่มีพลังเหนือธรรมชาติ

เป็นหนึ่งในศาลเจ้าชินโตที่เก่าแก่ที่สุดของเกียวโต สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 678 ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคาโมะทางตอนเหนือของจังหวัดเกียวโต และยังเป็น 1 ใน 17 อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโก (UNESCO)

พิพิธภัณฑ์แห่งแรกของโลกที่สร้างขึ้นเพื่อแฟนๆ มังงะโดยเฉพาะ เปิดทำการตั้งแต่เมื่อพฤศจิกายนปี 2006 ภายในพิพิธภัณฑ์ได้มีการเก็บรวบรวมมังงะหลากหลายกว่า 300,000 เล่ม

วัดที่ได้ยินเสียงจิ้งหรีดตลอดทั้งปี จึงเป็นที่มาของชื่อ "ซุซุมุชิ (จิ้งหรีด)" โดยวัดแห่งนี้ได้มีการเพาะพันธุ์จิ้งหรีดภายใต้การเพาะเลี้ยงในห้องควบคุมอุณหภูมิตลอดทั้งปี

ตรอกทางเดินแคบๆ ที่มีความกว้างไม่ถึง 2 เมตร ตลอดสองข้างทางจะมีเรียวกังไม้เล็กๆ ร้านอาหาร ร้านน้ำชา และบ้านเรือนเก่าแก่ตั้งเรียงรายอยู่

ถนนเส้นหนึ่งในย่านกิองที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ของมาจิยะ ซึ่งเป็นบ้านเรือนเก่าแก่สไตล์ญี่ปุ่นโบราณที่ได้รับการปรับปรุงให้เป็นร้านค้าต่างๆ อย่างร้านอาหารและร้านน้ำชา ตั้งอยู่ตลอดสองข้างทางของถนนเส้นนี้

ศาลเจ้าเก่าแก่ในย่านกิองของเมืองเกียวโตที่มีชื่อเสียงในเรื่องการขอพรเพื่อยุติความสัมพันธ์ในหลายๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็นด้านความรัก หน้าที่การงาน โรคร้าย หรือภัยอันตรายต่างๆ ซึ่งเสียงส่วนใหญ่ต่างยืนยันว่าศักดิ์สิทธิ์มาก

หนึ่งในแลนด์มาร์คที่โด่งดังที่สุดของจังหวัดเกียวโต มีจุดเด่นตรงเวทีไม้ที่สร้างขึ้นโดยไม่ใช้ตะปูเลยแม้แต่ตัวเดียว