พื้นที่ชุ่มน้ำคุชิโระ หรือ อุทยานแห่งชาติคุชิโระชิตสึเก็น ถูกกำหนดให้เป็นอุทยานแห่งชาติในปี 1987 เพื่อทำการรักษาพื้นที่ชุ่มน้ำที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ รวมถึงสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์อย่างนกกระเรียนมงกุฎแดง

น้ำตกโอชินโคชิน เป็นน้ำตกที่สวยที่สุดในชิเรโทโกะ มีความสูง 80 เมตร และความกว้าง 30 เมตร ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติชิเรโทโกะ ติดกับถนนสายหลักฝั่งถนนจากเมืองชาริไปยังเมืองอูโทโร่ ได้รับการจัดอันดับให้เป็น 1 ใน 100 น้ำตกที่ดีที่สุดของญี่ปุ่น และได้รับเลือกให้เป็น 1 ใน 8 สถานที่ที่สวยที่สุดในชิเรโทโกะ

บ่อน้ำคามิโนะโกะ เป็นบ่อน้ำที่อยู่ลึกเข้าในป่าบริเวณริมทะสาบมาชู ใกล้กับเมืองคิโยซาโตะของฮอกไกโด 

ภูเขาฮาโกดาเตะ เป็นภูเขาสูง 334 เมตร ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของปลายคาบสมุทรใกล้ใจกลางเมืองฮาโกดาเตะ

น้ำตกซากุระ อยู่ที่เมืองคิโยซาโตะ จังหวัดฮอกไกโด ใกล้กับ Kiyosato Midori Onsen มีความสูงอยู่ที่ 3.7 เมตร ตั้งแต่ต้นเดือนมิถุนายนถึงปลายเดือนสิงหาคมจะสามารถพบเห็นปลาแซลมอนมาซู (Masu Salmon) กว่า 3,000 ตัวว่ายทวนกระแสน้ำกระโดดขึ้นน้ำตกเพื่อไปวางไข่ที่นี่ทุกปี

สระอาโออิเคะหรือสระน้ำสีฟ้า ตั้งอยู่ที่ริมฝั่งเเม่น้ำบิเอะกาวะ นอกเมืองน้ำพุร้อนชิโรกาเนะ ห่างจากเทือกเขาโทคาจิประมาณ 2.5 กิโลเมตร ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองบิเอะ บนเกาะฮอกไกโด 

โทโดวาระ เป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งบนคาบสมุทรโนสึเกะที่ถูกกำหนดให้เป็นอุทยานทางธรรมชาติ สามารถมองเห็นหมู่ดาวจำนวนมากบนท้องฟ้าได้อย่างชัดเจน เนื่องจากบริเวณรอบๆ ไม่มีสิ่งปลูกสร้าง และไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ ทำให้ได้รับความนิยมในหมู่ช่างภาพเป็นอย่างมาก

อุนไค เทอเรส จุดชมวิวทะเลหมอก ณ ระดับความสูง 1,088 เมตรบนภูเขาโทมามุที่ให้ความรู้สึกราวกับอยู่บนสรวงสวรรค์ เป็นไฮไลท์สำคัญของรีสอร์ทโฮชิโนะ รีสอร์ต โทมามุที่จะเปิดให้รับชมเฉพาะช่วงกลางเดือนพฤษภาคมถึงกลางเดือนตุลาคมเท่านั้น ทำให้ที่นี่เป็นหนึ่งในจุดท่องเที่ยวยอดนิยมของฮอกไกโดในช่วงฤดูร้อน

แนวกำแพงที่สร้างขึ้นในปี 1936 เพื่อป้องกันคลื่นและลมที่พัดเข้ามาในท่าเรือ ตั้งเลียบตามแนวชายฝั่งของเมืองวักกะไนจังหวัดฮอกไกโด

สะพานข้ามทะเลสาบเทียมนูคาบิระในเมืองคามิชิโฮโระของฮอกไกโด เป็นสะพานที่มีรูปร่างที่แตกต่างกันไปตามความผันผวนของระดับน้ำในทะเลสาบที่จะเพิ่มขึ้นหรือลดลงไปตามฤดูกาลจนมองไม่เห็นสะพาน จึงเป็นที่มาของชื่อ "สะพานลวงตา"

ยาพาหนะสำหรับกำจัดหิมะบนรางรถไฟสายหลักโซยะที่เชื่อมระหว่างสถานีอาซาฮิคาวะถึงสถานีวักกะไนเป็นระยะทางกว่า 259.4 กิโลเมตร กล่าวได้ว่าเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้สำหรับการปกป้องทางรถไฟในพื้นที่ที่มีหิมะตกหนักอย่างฮอกไกโด